bünövrə

bünövrə
is.
1. Özül, əsas, təməl. Evin bünövrəsi möhkəmdir. – Əhmədov maşından düşüb salam verdi. Bünövrələrə sarı yeridi. M. C.. // Məc. mənada. <Fərhad:> . . Ey mənim dərdlərimin bünövrəsi, gəl yanımda otur. . Ə. H.. Lakin o <Hikmət İsfahani> bu səltənətin əsaslandığı bünövrənin, ictimai qaydanın pozulmasını qətiyyən istəmirdi. M. İ.. Müəllimin fikrinə görə bünövrəni möhkəm qoymaq, buraxılışı da yararlı etmək lazım idi. S. R..
2. Çıx. halda: bünövrədən – bax binadan («bina» sözündə). Bir hörgü ki, bünövrədən gəc ola; Başı ərşə dəysə, dibi düz olmaz. X. Q..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Поможем написать реферат

Look at other dictionaries:

  • bünövrəli — sif. Bünövrəsi, özülü, təməli, əsası olan. Bünövrəli mülk. // məc. Möhkəm, əsaslı. İşi bünövrəli gör …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bünövrəsiz — sif. Bünövrəsi, əsası, özülü, təməli olmayan. Bünövrəsiz tikintinin davamı olmaz. // Davamsız, əsassız …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • əsas — is. <ər.> 1. Bünövrə, özül, bina, təməl. Evin əsası çox möhkəmdir. // məc. Bir şeyin özülünü, təməlini, özəyini təşkil edən şey; kök. Operanın əsasını xalq dastanı təşkil edir. 2. Sif. mənasında. Başlıca, ən mühüm, zəruri. Əsas əlamət. Əsas …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bibünyad — f. və ə. bünövrəsiz, əsassız; əsası, bünövrəsi olmayan …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • özülsüz — sif. Özülü, bünövrəsi olmayan; bünövrəsiz, təməlsiz. Bina tez uçular özülsüz olsa; Əməl də düz olar şüur düz olsa. B. V …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • rəxnə — is. <fars.> 1. Yıxıq, dağınıq yer, çökmüş yer. 2. məc. Zərər, ziyan. Rəxnə salmaq – çaxnaşma salmaq, qarma qarışıqlıq salmaq, vəlvələ qopartmaq. İlahi rəxnə salmasın; Bu qurğu, dövrana, deyin. A. Ə.. Rəxnə vurmaq (yetirmək) – ziyan vurmaq,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • əsil — is. <ər.> 1. Əsas, təməl, özül, bünövrə. Əsli çürükdür. // Mahiyyət, kök. İşin əsli budur. 2. sif. Əsilli, nəcabətli, əsil nəcabət sahibi, nəcib. Əsil adam. – Əsil al, çirkin olsun; Bədəsil gözəl alma. (Ata. sözü). Övlad nəcib, əsil z.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • binə — I (Cəbrayıl, Füzuli, Kürdəmir, Salyan, Şamaxı, Şəmkir, Zaqatala) köçərilərin qış aylarında kənddən kənar heyvan saxladıqları yer, məskən. – Qoyunnar yayda yeylaxda olıcax, qışda binədə olıcax (Zaqatala); – Binəmiz daşdıcadadı (Füzuli); – Bı kətdə …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • him — I (Başkeçid, Borçalı, Şərur, Culfa, Gədəbəy, Kəlbəcər, Naxçıvan, Ordubad, Şamaxı) bünövrə, özül, əsas. – Əvvəl himi atıram, so:ra daşınan himin doldururam (Ordubad); – Tufarın himin dərin qoy, möhkəm olsun (Başkeçid) II (Bakı, Borçalı, Gədəbəy,… …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • kalav — (Füzuli) bünövrə. – Əvin əzzəl kalavın düzəltməx’ lazımdı …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”